At BASIS አህዋቱኪ፣ የመጀመሪያ ዓመት ተማሪ የን ፒ. የመጨረሻዋን የወር አበባዋን በመጠቀም ደፋር ጥያቄ ትጠይቃለች፡- የትኞቹ ሴቶች ወደ ሙዚየሙ እንደሚገቡ የሚወስነው ማነው፣ እና ህዝቡ ምን ያህል ታሪካቸውን ማየት ይችላል?
እንደ አንድ አካል BASIS Charter Schools የከፍተኛ ደረጃ የፕሮጀክት ፕሮግራም፣ የአስራ ሁለተኛ ክፍል ተማሪዎች ከካምፓሱ ወጥተው ከፋኩልቲ አማካሪዎች እና ከውጭ አማካሪዎች በሚሰጡ መመሪያዎች ገለልተኛ የምርምር ፕሮጀክት ለመንደፍ እና ለማጠናቀቅ ይጥራሉ። ይህ ዋና ነጥብ ተማሪዎች በኮሌጅ ደረጃ ጥያቄ፣ የጊዜ አስተዳደር እና ግንኙነት ሲለማመዱ በጥልቀት በሚያስቡበት ርዕስ ውስጥ እንዲጠመቁ ያስችላቸዋል - የያን በመኸር ወቅት በቺካጎ ዩኒቨርሲቲ የቅድመ ህክምና ተማሪ እንደመሆኗ መጠን ሁሉንም ክህሎቶች ይዘዋት ይሄዳሉ።
በስፒዮኔጅ ውስጥ የተደበቁ የሴቶችን ታሪክ መግለጥ
የሥራዋ ዋና ትኩረት ሕይወታቸው በሚስጥር ላይ የተመሠረተ ሴቶች ናቸው፤ አስተዋፅዖዎቻቸው ከኦፊሴላዊ ታሪኮች ዳር ዳር የሚገኙ ሴት ሰላዮችና ኦፕሬተሮች። የየን ጥናት ከቀድሞዎቹ ሴቶች በጋብቻና በማህበራዊ አውታረ መረቦች መረጃ ከሰበሰቡባቸው ምሳሌዎች አንስቶ እስከ ቨርጂኒያ ሆል እና ኤልዛቤት ቫን ሉው ድረስ ለአጋሮቹ የስለላ ስልታቸው ያልተለመደ ድፍረትና ማንነትን መደበቅ የሚጠይቅ ነበር። በጉዞዋ ላይ፣ በእውነታና በተረት መካከል ያለውን ልዩነት የሚያደበዝዙ ወሬዎችን፣ ፕሮፓጋንዳዎችን እና አስደናቂ የሆኑ ድጋሚ ወሬዎችን አጋጥሟታል።
የን እነዚያን ታሪኮች በቁም ነገር ከመቀበል ይልቅ፣ የተወሰኑ ዝርዝሮች ለምን እንደተጋነኑ፣ እንደተዛቡ ወይም እንደተሰረዙ ትጠይቃለች። ተመልካቾች ከ"ሚስጥራዊቷ ሴት ሰላይ" ቅሪተ አካል ባሻገር እንዲመለከቱ እና አፈ ታሪኩን፣ ተነሳሽነታቸውን፣ ገደቦቻቸውን እና የተሸከሙትን አደጋዎች ሙሉ በሙሉ እንዲመለከቱ ትፈልጋለች።
በዘርፉ ውስጥ ካሉ ባለሙያዎች መማር
የን የሙዚየም አደረጃጀት እና የታሪክ ትምህርትን እውነተኛ ዓለም የሚያንፀባርቅ አማካሪ ቡድን ይደገፋል። BASIS የአህዋቱኪ ፋኩልቲ አማካሪ ፓይጅ ሪሴቬወር የምርምር እና የጽሑፍ ስራዋን ትደግፋለች፣ አማንዳ ሂያት (በASU የስነጥበብ ሙዚየም የመማር እና የጋራ ፈጠራ ፕሮግራም ባለሙያ)፣ ጄሲካ ሜዳውስ (በፎርት ሞንሮ ባለስልጣን የትምህርት ፕሮግራሞች አስተዳዳሪ) እና የስሚዝሶኒያን ተባባሪ ፖል ግሌንሻው የባህል ተቋማት ታሪካዊ ትክክለኛነትን ከጎብኚዎች ተሞክሮ ጋር እንዴት እንደሚያዛምዱ ግንዛቤ ይሰጣሉ።
ይህ የባለሙያ መመሪያ ተማሪዎች ከባለሙያዎች ጋር በመተባበር እና የአካዳሚክ ምርምር ትርጉም ያለው እና እውነተኛ ዓለም ላይ ተጽዕኖ እንዴት ሊያሳድር እንደሚችል በቀጥታ የሚያዩበት የከፍተኛ ደረጃ ፕሮጀክቶች ማዕከል ነው።
ወደ ተቆጣጣሪው ሚና መግባት
የን የመጨረሻ ፕሮጀክቷ በታሪክ ውስጥ በሴቶች ሰላዮች ላይ የተቀረጸ የሙዚየም ኤግዚቢሽን እንዲሆን ትጠብቃለች። ስትገነባው፣ ሆን ብላ የተቆጣጣሪነት ሚና ትወጣለች፣ ስትተነትን የቆየችውን ተመሳሳይ አስቸጋሪ ውሳኔዎች ታደርጋለች፡- ግድግዳው ላይ ምን እየተከናወነ ነው? በማህደሩ ውስጥ የቀረው ምንድን ነው? ሌሎች በጥልቀት እንዲነገሩ የትኞቹ ታሪኮች አጭር መሆን አለባቸው? ይህ ተግባራዊ ተሞክሮ በጣም ጥሩ ሀሳብ ያለው ኤግዚቢሽን እንኳን ያለፈውን ትንሽ ክፍል ብቻ ሊያሳይ እንደሚችል እውነታውን እንድትገምት ያስገድዳታል።
ውስብስብ፣ አንዳንድ ጊዜም የሚያሰቃዩ ታሪኮችን በመጠቀም ወራትን ማሳለፍ ተስፋ አስቆራጭ ሊሆን ይችላል፣ ነገር ግን በምትኩ “ማድረግ የምትችለው መልካም ነገር” ብዙውን ጊዜ የሚጀምረው ታሪክን ለመንገር ከመረጥክበት መንገድ ነው በሚለው ሀሳብ ተነሳስታ ትገኛለች። ራዕዮቿን እየደገፉ አስተሳሰቧን ለሚፈታተኑ አማካሪዎች እና እንደ ተመራማሪ እንድታድግ ላደረጋት ፕሮጀክት አመስጋኝ ነች።
የየን ሲኒየር ፕሮጀክት ከማሳያ ሣጥኑ ውስጥ አለመኖር ማለት ከታሪክ መቅረት ማለት እንዳልሆነ ያስታውሰናል። የእሷ ሥራ ከተማሪዎች እስከ ሙዚየም ባለሙያዎች ድረስ ሁላችንም የሚከተሉትን እንድንጠይቅ ያበረታታናል፡- የማንን ታሪኮች ችላ ብለን ተመልክተናል? ያለፈውን ታሪክ ወደ ብርሃን ብናመጣቸው ስለ እኛ ያለን ግንዛቤ እንዴት ሊለወጥ ይችላል?
