ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်ဟာ George Mason တက္ကသိုလ်ကနေ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု သတင်းအချက်အလက်စနစ်တွေမှာ magna cum laude ဘွဲ့ကို နှစ်ထပ်ဘွဲ့နဲ့ ဘွဲ့ရခဲ့ပြီး ဂုဏ်ထူးဆောင် ပါမောက္ခချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောလိပ်ဘွဲ့နှင်းသဘင်အခမ်းအနားအတွက် ဟောပြောသူ။
ဘွဲ့ရသူထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ၎င်းတို့၏မိသားစုများရှေ့တွင် ဟောပြောခြင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်မျှဝေလိုသောဇာတ်လမ်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ထိုအချိန်၏နောက်ကွယ်ရှိ ခရီးအကြောင်းဖြစ်သည်။
ငယ်ငယ်တုန်းက ကျွန်မက အရမ်းရှက်တတ်တယ်။ လူထုရှေ့မှောက်မှာ စကားပြောတာက ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်မှုအခန်းကဏ္ဍတွေမှာ ကျွန်မပါဝင်သင့်မပါဝင်သင့်ကို မကြာခဏ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောလိပ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ ကျွန်မရဲ့ သက်တောင့်သက်သာဇုန်ထက် ပိုကြီးတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲတဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုရာထူးတွေမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်တာ၊ ကျောင်းသားအဖွဲ့အစည်းတွေ စတင်တာ၊ တက္ကသိုလ်ခေါင်းဆောင်မှုအစီအစဉ်တွေမှာ ပါဝင်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မဂရုစိုက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေအတွက် ထောက်ခံအားပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မက အဲဒီသင်ခန်းစာကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ သင်ယူခဲ့ရတယ်- သတ္တိဆိုတာ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိတာမဟုတ်ဘဲ နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းတာပါပဲ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘွဲ့နှင်းသဘင်မိန့်ခွန်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောလိပ်နှစ်တွေတစ်လျှောက် လမ်းညွှန်မူတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခဲ့ပါတယ်- “ချစ်လှစွာသော နှလုံးသား၊ ရဲစွမ်းသတ္တိ”။ အဲဒီရိုးရှင်းတဲ့ သတင်းစကားက မသေချာမရေရာမှုတွေ၊ စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ ကြီးထွားမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပထမနှစ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထင်ခဲ့တဲ့ အဆင့်တစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ဒီဇာတ်လမ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသေချာသူတွေ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို လိုက်စားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေသူတွေအတွက် စိတ်ထဲမှာ စွဲထင်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။
ဝိဒီ ပသခ်၊ BASIS ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဖီးနစ် အတန်း
